Kasrylewka. Opowieść o Tewje Mleczarzu

Wielkie i wspaniałe stare miasto gojowskie    Jehupec (tak autor nazywał w swoich utworach Kijów)
w całej swojej długoletniej historii czegoś podobnego jeszcze nie widziało. W opisywany przeze
mnie poranek kończącego się lata Jehupec miał okazję ujrzeć na swoich ulicach jakieś niezwykłe
typy Żydów. Ilekroć wypadnie ci czytelniku wpaść do tego miasta i sięgnąć po miejscową gazetę,
zetkniesz się już na pierwszej stronie z Żydami.
A co to za Żydzi zebrali się w mie    ś cie owego poranka? Byli to nobliwi obywatele Kasrylewki.
Szanowani i szacowni obywatele tego miasta. Nie byle jacy obywatele i gospodarze domów, ale
wybrani z wybranych. A wybrani zostali po to, aby dokonać czynu zbożnego, ważnego i miłego
Bogu. Śmietanka miasta Kasrylewki. Chętnie wymieniłbym ich nazwiska, ale sądzę, że nie jest to
konieczne. Albowiem Żyd z Kasrylewki, który zajmuje się czynieniem dobra, nie ugania się za
zaszczytem i nie łaknie sławy. Żydzi owi żwawymi i dziarskimi krokami przemierzali ulice. Byli
jakby trochę nadęci i nieco zdenerwowani. Każdy z nich nosił pod pachą brzuchaty woreczek, w
którym był tałes    i tefilin. Ponadto każdy miał przy sobie parasol. Jeden Pan Bóg w niebie chyba
wiedział, w jakim celu je dźwigali. Pora i pogoda — bezdeszczowa i bezsłoneczna — nie była dla
nich stosowna. Przy silnym jednak wietrze parasol ten gotów był niczym samolot unieść każdego
Żyda w przestworza. Ci zacni obywatele Kasrylewki nie byli zamożni. Ale czy można śmiać się
z własnej biedy?
Że jest to możliwe, potwierdza zarówno Szolem Alejchem, jak i mieszkańcy wymyślonej przez
niego Kasrylewki, fikcyjnego miasteczka żydowskiego w zaborze rosyjskim.    Humor , który nigdy
ich nie opuszcza, nie przekreśla    jednak ani ich życiowej zaradności, ani innych zalet charakteru.
Pojawiający się w wielu opowiadaniach lokalny mędrzec, jest oczywiście równie śmieszny, co
pozostali mieszkańcy, ale nie przestaje być z tego powodu mędrcem ani nie traci godności.
Większość mieszkańców Ka    sr ylewki to ludzie niezamożni, by nie rzec bieni.    Są to jednak biedacy,
którzy nie stracili radości życia.    Szolem Alejchem przedstawia wiele postaci    - najbardziej znane    to
Tewje Mleczarz i Menachem Mendel, całkowite przeciwieństwa charakterów. Tewje to pracowity,
twardo stąpający po ziemi chłop-gospodarz, natomiast Menachem    to marzyciel ciągle bujający
w obłokach.    Jednak d la mieszkańców tego fikcyjnego miasteczka    bardzo ważne    jest to, żeby mimo
braku pieniędzy nie stracić    najważniejszego    - czyli człowieczeństwa.
O autorze:
Szolem Alejchem    to żydowski    pisarz, jeden z klasyków literatury pięknej w języku    jidysz , który
swą karierę literacką    rozpoczynał od twórczości w języku hebrajskim.
Pozostawił po sobie spuściznę składającą się z czterdziestu tomów. Wiele utworów
przetłumaczonych zostało na wszystkie główne języki świata. Jego twórczość obejmuje powieści,
zbiory opowiadań, dramaty, komedie, nowele, humoreski, felietony, książki dla dzieci. Utwór
najbardziej znany to    Dzieje Tewji Mleczarza    ( Tewje der Milchiker    ), na podstawie którego powstał
głośny musical    Skrzypek na dachu    . Charakterystyczne dla utworów Szolema Alejchema są liczne
wątki autobiograficzne, a także scenki z życia mieszkańców Kasrylewki – wymyślonego przez​
niego, typowego żydowskiego miasteczka. Humor, ironia, sarkazm, ale także zrozumienie natury
ludzkiej i znajomość ludzkich losów – oto cechy stylu, które przysporzyły pisarzowi popularności.