W Europie kontynentalnej, a przede wszystkim w Polsce, historia kolei brytyjskich jest mało znana. Wszyscy ci, którzy choć trochę interesują się historią kolei żelaznych wiedzą kim był Stephenson (choć już nie bardzo wiedzą, że z historią kolei nierozerwalnie związanych było dwóch Stephensonów), wiedzą, czym była Rakieta, ale właściwie na tym kończy się ogólna wiedza dotycząca tego tematu. W Polsce, gdzie koleje żelazne, w odróżnieniu od większości ówczesnych państw Europy, rozwijały się jako trzy niezależne od siebie systemy kolejowe z dwoma różnymi rozstawami szyn, nie istniało coś takiego jak „narodowa szkoła budowy parowozów”. Polska szkoła budowy parowozów została zdominowana głównie przez niemiecką wersję, choć nie bez wpływów, co zrozumiałe, szkoły rosyjskiej i austriackiej. Stąd też w umysłach polskich historyków i pasjonatów kolei żelaznych, brytyjskie koleje i brytyjskie parowozy wydawały się nieco dziwne i mało interesujące. Czy słusznie? Ocenę pozostawiam czytelnikom tej książki